|
Bij bijna alle slachtoffers van brandwonden is er een min of meer ernstige beschadiging aan de huid. De huid is ons grootste orgaan en heeft veel belangrijke functies.
De mate waarin de huid door brand is beschadigd wordt ingedeeld in oplopende graden van ernstigheid.
Verbrandingen ontstaan door invloed van hitte op de huid gedurende een bepaalde tijd en boven de kritische temperatuur (± 40o C). Boven deze kritische temperatuur treedt beschadiging van de huid op.
De diepte van de brandwond hangt af van:
- de hoeveelheid warmte en de tijd dat deze inwerkt op de huid.
- de oorzaak van de verbranding: water, andere vloeistoffen, zuren, benzine, vuur.
Afhankelijk van de diepte van de wond spreken we van een:
- eerstegraads verbranding
- tweedegraads verbranding
- diepe tweedegraads verbranding
- derdegraads verbranding
Na behandeling door huisarts of opname in een ziekenhuis of brandwondencentrum hebben brandwondpatiënten vaak ernstige trauma's. In de meeste gevallen zijn brandwondpatiënten bij hun volle bewustzijn wanneer het ongeval plaatsvindt. Bovendien kunnen de behandelingen van brandwonden pijnlijk en erg langdurig zijn. Brandwondpatiënten hebben naast lichamelijk en zichtbaar letsel veelal in mindere of meerdere mate psychische trauma's - en in het geval van kinderen geldt dat ook voor hun ouders
Uit wetenschappelijk onderzoek en uit de praktijk blijkt dat grote groepen brandwondpatiënten ontevreden zijn over de (na-)behandelingen die zij ondergaan en dat zij slecht de weg kunnen vinden voor de juiste nazorg.
Ongeveer 1/3 van de brandwondpatiënten is ontevreden over zijn behandeling of begeleiding. Bij brandwonden gaan medische en psychosociale problematiek vaak hand in hand. Dit geldt echter niet voor de wijze waarop de zorg aan deze patiënten wordt aangeboden. Wanneer de brandwonden fysiek genezen zijn houdt het zorgaanbod vaak op, terwijl psychische problemen vaak juist ontstaan na de ziekenhuisperiode.
Dit is grotendeels te verklaren door de complexiteit van de problematiek die samenhangt met brandwonden. Het traumatische ongeval, de lange en onzekere periode in het ziekenhuis, de confrontatie met je verminkte eigen lijf, de negatieve reacties van de omgeving op de littekens, de problemen bij het aangaan van relaties, de verminderde arbeidskansen, lang lopende juridische zaken etc. zijn allemaal facetten die diepe sporen in de geest kunnen achterlaten. Helaas zijn er maar weinig hulpverleners die deze problematiek in zijn volle breedte herkennen en ernaar handelen. De meesten richten hun aandacht op een deelprobleem, bijvoorbeeld alleen op de verwerking van het trauma.
Dit wordt bevestigd door onderzoek. 70% van de brandwondpatiënten betreurt het dat er geen instantie is die hun problematiek vanuit een multidisciplinair oogpunt benadert.
 |
<meer informatie> |
|
|
|
|
eerstegraads verbranding van onderbeen, knalpijp motorfiets
|
tweedegraads en diepe tweedegraads verbranding bovenbeen, benzineverbranding
|