Ontsierende littekens kunnen ontstaan ten gevolge van verwondingen en chirurgische ingrepen. Er bestaan verschillende soorten littekens:
Hypertrofische littekens - hard en dik weefsel, soms pijnlijk, verheven boven de omringende huid, vaak verkleurd of wit of roodachtig.
Hypertrofische littekens en verkleuringen na verwijdering van tatoeage's door plastische chirurgie, het is haast onmogelijk om op deze plaatsen waar veel spanning op de huid staat mooie resultaten te krijgen.
Atrofische littekens - dit soort littekens vallen over het algemeen het minst op ze zijn het meest zichtbaar tussen de beharing bijv. op het hoofd en ze zijn vaak zichtbaar bij negroide en mensen met oosters en aziatische afkomst . Het littekenweefsel is dun en zacht, soepel en rekbaar en glanzend, als de littekens vrij groot zijn is het soms te reduceren d.m.v. plastisch chirurgie tot een klein streep; andere behandelingen zijn niet aan te raden.
Keloïd - het is een bijzonder soort hypertrofisch litteken, het is een zeer hard en dik weefsel, vaak zeer pijnlijk en rood. Keloïden groeien over de grenzen van de verwondingen heen en kunnen zeer grote huidgebieden bedekken. De huid van de borst, bovenarmen, oren en schouders zijn veel voorkomende plaatsen waar keloïd kan ontstaan. Vaak gebeurd dit spontaan bijvoorbeeld na een ongeval of chirurgie. Bij ongeveer 70% van mensen met een donkere huidskleur ontstaat keloïd spontaan na huidbeschadigingen. Dit percentage is bij mensen met een lichte huidskleur ongeveer 4%. Deze aanleg is vaak genetisch en soms is deze erfelijk.