Dermatografie

Resistente
wratten

Therapie - resistente wratten

De behandeling van wratten is in de geschiedenis regelmatig als onderzoeksobject genomen. Vele methoden en de toepassing van verschillende, soms exotische stoffen zijn beschreven, die tot een gedeeltelijk verdwijnen van lastige wratten leidden. Het grote aantal toegepaste therapieën is waarschijnlijk een afspiegeling van de ontoereikendheid van deze methoden, of eenvoudig een gevolg van het feit dat wratten ook zonder enige vorm van behandeling verdwijnen. Er werden oplossingen gezocht in psychologische benaderingswijzen of in de toediening van medicijnen. In het eerste geval maakte men gebruik van magie, psychologische behandeling of methoden berustend op suggestie-. Als medicijnen zijn ondermeer gebruikt: arsenicum, kwik, salpeterzuur, ethylchloride, koolstofdioxide, natriumbisulfiet, calciumfosfaat, rauwe koemelk, bismuth, magnesiumsulfaat, sulpharsphenamine en salpetersalicylzuur. Verder zijn radium, röntgentherapie, electrolyse, autohemotherapie, immunotherapie en ultrageluidstherapie toegepast. De gewone wrat, die wordt veroorzaakt door infectie met humane papilloma virussen (HPV), geeft in toenemende mate problemen. Vroeger waren wratten op handen en voeten gemakkelijk te genezen met behandelingsvormen als vloeibare stikstof, electrodesiccatie of curettage.

Falen van gangbare behandelingsmethoden

Tegenwoordig komt men echter steeds vaker HPV-soorten tegen die resistent lijken voor de gebruikelijke behandelingsmethoden. Bovendien treedt regelmatig immunodeficiëntie op als gevolg van behandeling met immunosuppressors of ziekten. Het falen van de gangbare behandelingsmethoden heeft ertoe geleid, dat artsen naar alternatieven zijn gaan zoeken. Hiertoe is een grote verscheidenheid aan methoden beproefd. Diverse soorten laser-therapie en electro-coagulatie, dephencyprone, vitamine A, glutaraldehyde, podophylline, cryotherapie, 5-fluorouracil, radiotherapie of interferon, het bedekken met een bananeschil, intralesionale toediening van bleomycin per injectie en pleisters met bleomycine zijn onderzocht op toepasbaarheid voor de bestrijding van hardnekkige wratten.

Diverse therapie resistente wratten voor behandeling.

Dermatografie als nieuwe behandelmethode

De toediening van bleomycine door middel van dermatografie blijkt zeer effectief te zijn bij deze groep van patiënten.

Deze methode maakt het mogelijk bleomycine in de huid te brengen op een nauwkeurig vast te stellen diepte, met een gelijkmatige verspreiding over het gehele te behandelen gebied. De door anderen vermelde negatieve reacties op intralesionaal gebruik van bleomycine, zoals nagelverlies, Raynaud's fenomeen en bloeduitstortingen traden niet op, waardoor de betrouwbaarheid van de betreffende naaldtechniek wordt ondersteund. In tegenstelling tot eerdere onderzoeken lijkt de afwezigheid van necrose ten gevolge van bloeduitstortingen erop te wijzen dat deze complicatie niet onvermijdelijk is bij de bestrijding van wratten. De therapie resistente wratten die voor behandeling werden geselecteerd waren zodanig van aard dat zij de patiënten het meeste ongemak bezorgden, zoals wratten op de voetzool, hiel en handen. Geconstateerd werd, dat wratten op andere lichaamsdelen die niet waren behandeld eveneens spontaan verdwenen. Vooral bij patiënten die immunosuppressors als prednison of cyclosporine gebruiken. De zachte huidbeschadiging die wordt veroorzaakt door deze specifieke behandelmethode zetten acuut de cellen van Langerhans in werking. Dit leidt tot een zeer snelle cellulaire afweerreactie van het lichaam.

Mosaic wratten voor en na 3 behandelingen met Bleomycine 0.3 ml oplossing.

Wratten hielgewricht onmogelijk om nog te lopen, voor en na 3 behandelingen met Bleomycine 0.3 ml oplossing.

Krachtige afweerreactie

Deze huidbeschadiging is zeer belangrijk omdat dit alle afweercellen en mechanisme direct mobiliseert, dit levert uiteindelijk een geweldig krachtige afweerreactie op. Ook is het lichaam door het meerdere malen te behandelen ( 2 -3 keer ) met een actieve stof ( zoals in dit geval bleomycine ) in staat is zelf antistoffen te gaan aanmaken voor de volledige neutralisering van het HPV virus door het gehele lichaam. De resultaten hebben laten zien dat deze zeer lage dosis effectief is. ( met 0,3 - 1,0 ml bleomycine-oplossing, met een gemiddelde concentratie van 0,5 mg/ml bleomycine. De concentratie kan eventueel worden verhoogd tot 1 mg/ml vanwege gebrek aan respons op de beginconcentratie). Het relatief lage pijnniveau van dermatografie, zowel tijdens als na de behandelingen, is toe te schrijven aan de snelle herhaalde perforatie van de huid door de naalden. Bloedafname voor, tijdens en na behandeling laten geen nadelige effecten zien. Deze behandelingen kunnen uiteraard alleen plaatsvinden in een ziekenhuis en niet in een kliniek.

Patiënt met honderden wratten over het gehele lichaam voor en na 5 behandelingen met bleomycine 1.0 ml oplossing en follow-up van 4 maanden.