naar pagina 2 tatoeageverwijdering	inhoudsopgave	naar dossier kaakchirurgie (in voorbereiding)
	referenties & publicaties

Studie Japan

Spijtoptanten

Uit eigen onderzoek is gebleken dat ruim 80% van alle getatoeërden spijt van zijn tatoeages heeft [ Zie link Levenslange uitkering ] omdat het indertijd bestaande motief ervoor is verdwenen. In 1986 ben ik gekomen tot een nieuwe aanvullende methode om deze tatoeages te verwijderen. Mijn eerste medische publicatie hierover verscheen in het Japans (Face and Culture 1989, no.21, pag. 108-124). De tweede publicatie stond in 1993 in de International Journal of Dermatology (vol.32, no.5, blz. 376-380).

Bij dit soort plaatjes wil men er na enkele jaren toch maar van af.

Variot en Shie

De dermatoloog Prof. dr. G. Variot publiceerde in 1888 een opvallende techniek om tatoeages te verwijderen. Ook 140 jaar geleden waren er dus al mensen die van hun tatoeage af wilden. Variot gebruikte een van de vele soorten looizuur of tannine die bekend zijn (in totaal 13.600 soorten). Tannines zijn ook bekend als galluszuren; ze zijn te vinden in boombast (bijvoorbeeld looizuur uit eikebast) en in galnoten. Dr. M. D. Shie werkte deze methode verder uit en publiceerde een interessante studie in de Journal of the American Medical Association (vol. 90, pag. 94-99, 1928).

Als eerbetoon heb ik mijn tweede publicatie opgedragen aan Variot. Van 1993 tot 2000 heb ik deze methoden zo gemodificeerd dat er een geheel nieuwe methode is ontstaan. Vervolg publicatie in voorbereiding.

Van der Velden Methode

Een oplossing van 25-40% penta-monogalloyl-glucose wordt onder de tatoeage aangebracht met een gemodificeerde tatoeage machine - niet op de tatoeage, want het effect van de stof berust niet op het oplossen van de kleurstofpigmenten. De epidermis wordt vervolgens behandeld met zilvernitraatpigmenten. Na ongeveer 48 uur treedt er een zogenaamd looieffect op door de vorming van wondvocht onder de tatoeage. Hierdoor wordt de epidermis als het ware opgelicht, er treedt eigelijk een heftige ontstekingsreactie op. Na 7-10 dagen laat de epidermis zich zonder al te veel moeite verwijderen, waarbij een diepe schaafwond achterblijft. Deze wordt met Itamolzalf behandeld. Na ongeveer 7 dagen is de wond gesloten. Om keloïdvorming (overmatig littekenweefsel) te voorkomen wordt de wond gedurende 2 tot 3 maanden behandeld met Edulazalf.

Een zorgvuldige nabehandeling staat borg voor een optimale wondgenezing. De totale behandelingsduur is circa 1 jaar; maandelijkse controle is vaak noodzakelijk om eventuele hypertrofische littekens in wording snel te kunnen behandelen. Zelfs na 4-5 maanden kunnen door verschillende oorzaken nog littekens ontstaan.

Resultaten

In meer dan 70% van de behandelde gevallen verdwijnen de kleurstofpigmenten volledig. voor het bereikte resultaat is het bepalen van de diepte van de kleurstoffen, de typering van de huid en zeer veel kennis van kleurstofpigmenten zijn van essentieel belang, evenals het geduld van de patiënt en de arts.

Al deze methoden, ook die van Van der Velden, hebben voor- en nadelen. Het helemaal onzichtbaar verwijderen van tatoeages is nagenoeg onmogelijk, want hoe je het ook bekijkt, er wordt een stuk huid verwijderd en elke tatoeage is weer anders en vereist een andere benadering. De methode is een uitstekende aanvulling op de al bestaande. Uiteraard vindt voor behandeling een uitgebreide consultatie plaats. Mits de patiënt gezond is zijn aan de behandeling weinig risico's verbonden, mits de arts medisch onderlegd is en terzake kundig.

naar pagina 2 tatoeageverwijdering	inhoudsopgave	naar dossier kaakchirurgie (in voorbereiding)
	referenties & publicaties